ام کلثوم بنت عقبه بن ابی معیط

[ویکی فقه] امّ کلثوم بنت عُقبة بن ابی مُعَیط از بنی امیه، خواهر مادری عثمان و از اشراف زادگان قریش بود.
پدرش در دشمنی با پیامبر سرسختی فراوانی از خود نشان داد و پس از اسارت در سال دوم هجری در جنگ بدر به فرمان پیامبر کشته شد. مادرش أَروَی از نوادگان دختری عبدالمطلب بود که ابتدا به ازدواج عفان درآمد و عثمان از او به دنیا آمد و سپس همسر عقبه شد.
مسلمان شدن ام کلثوم
امّ کلثوم در مکه اسلام آورد و با پیامبر بیعت کرد.؛ اما بر اثر ممانعت خانواده اش نتوانست به مدینه رود. پس از صلح حدیبیه در سال ششم هجری تصمیم گرفت به مدینه مهاجرت کند. خانواده او در حوالی مکه علفزاری داشتند و امّ کلثوم هرگاه بدانجا می رفت، چند روز می ماند و سپس به مکه باز می گشت. یک بار توشه کافی برای خود تهیه کرد و به آن علفزار رفت و چون مردی که تا علفزار او را همراهی کرده بود بازگشت، امّ کلثوم راه مدینه را در پیش گرفت و چون با مسیر آشنا نبود مردی از خزاعه (هم پیمانان پیامبر در صلح حدیبیّه) او را تا مدینه همراهی کرد. خانواده او پس از چند روز به جستجوی او برآمدند و برادرانش ولید و عماره در جستجوی او به مدینه آمدند و چون از حضور او در آنجا آگاه شدند از پیامبر خواستند او را به آنان تحویل دهد. امّ کلثوم از پیامبر خواست که درخواست آنها را محقق نسازد، زیرا در غیر این صورت آنان او را شکنجه می دهند و او طاقت آن را ندارد. پیامبر او را تحویل نداد و امّ کلثوم در مدینه ماند. او را تنها زن قریشی دانسته اند که از خانواده نامسلمان خود گریخت و بدون همراهی هیچ یک از خویشانش به مدینه مهاجرت کرد.
ازدواج و طلاق ام کلثوم
...
[ویکی فقه] امّ کلثوم بنت عقبة بن ابی معیط. امّ کلثوم بنت عُقبة بن ابی مُعَیط از بنی امیه، خواهر مادری عثمان و از اشراف زادگان قریش بود.
پدرش در دشمنی با پیامبر سرسختی فراوانی از خود نشان داد و پس از اسارت در سال دوم هجری در جنگ بدر به فرمان پیامبر کشته شد. مادرش أَروَی از نوادگان دختری عبدالمطلب بود که ابتدا به ازدواج عفان درآمد و عثمان از او به دنیا آمد و سپس همسر عقبه شد.

💡 دیدم از آن کودکان نبود دو تن خواهرم کلثوم را با صد محن

💡 هر اسیری به سر نعشی و کلثوم فگار به سراغ تن عباس علمدار، حریص

💡 یارب! به تشنه کامی عباس نامدار یارب! به آه و زاری کلثوم دل فگار

💡 یا خود نگفتی از همه آشوب کربلا آیا چه رفت برسر کلثوم دخترم

💡 دو دیده را پی تسکین بی‌کسان واکرد ز گریه زینب و کلثوم را تسلی کرد

💡 از آتش کینه اش برافروخت تب در تن ناتوان کلثوم