لغت نامه دهخدا
الفتی مستوفی. [ اُ ف َ ی ِ م ُ ت َ ] ( اِخ ) شاعر عهد شاه عباس اول، نواده آقاشاه علی. رجوع به فرهنگ سخنوران شود.
الفتی مستوفی. [ اُ ف َ ی ِ م ُ ت َ ] ( اِخ ) شاعر عهد شاه عباس اول، نواده آقاشاه علی. رجوع به فرهنگ سخنوران شود.
شاعر عهد شاه عباس اول نواده آقا شاه علی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از قضا زنده بد آن روز مهین مستوفی کش بیامرزاد از فضل فراوان دادار
💡 حمدالله مستوفی در سال ۷۴۰ هجری قمری دربارهٔ خرمآباد مینویسد:
💡 ز بهر قالب اوراست این ارواح مستوفی ز بهر حالت اوراست این انفاس مستوفا
💡 مستوفی در نزهتالقلوب مینویسد: برخی اصل واژه شوشتر را «ششدر» احتمال دادند. آن بدین دلیل بوده که این شهر دارای شش دروازه بوده که عبارتاند از: