الا بلبلی

( آلابلبلی ) آلابلبلی. [ ب ُ ب ُ ] ( اِ مرکب ) جائی بلند و رفیع.

( آلا بلبلی ) جای بلند و رفیع

💡 خسروا، بلبلی آخر، به قفس هم خوش باش دور گردونست، همه باغ و گلستان نبود

💡 گفتی به رنگ من گلی هرگز نبیند بلبلی آری نکو گفتی ولی ما نیز هم بد نیستیم

💡 هزارت بلبل خوش نغمه هست و، آذر از غیرت نمی‌خواهد به جز خود بلبلی در گلشنت بیند

💡 بلبلی (۲) یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر چار گنبد استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مولیبدنیت است.

💡 مشتاق رفت آخر از آن کو ز جور غیر نالان چو بلبلی که برون از چمن شود

💡 گر میسراید بلبلی در باغ و بستان بر گلی باید شنید ای گل ولی ما نیز هم بد نیستیم