اعین بن سنسن شیبانی

[ویکی فقه] آلِ اَعْیَن، از خاندان های رواییِ به نام شیعی از اواخر سده ۱ تا ۴ق/۷ تا ۱۰م، بوده است. یکی از شخصیت های این خاندان اعین بن سنسن شیبانی است.
اعین یعنی گشاده چشم. پدر وی سنسن یا سنبس، راهبی مسیحی در یکی از بلاد روم بود. خود او را که به بردگی گرفتار شده بود، مردی از بنب شیبان کوفه در شهر حلب خریداری کرد و به کوفه آورد. او سپس مسلمان شد و خواجه وی به تربیت اخلاقی و آموزش علمی اش همت گماشت. او پس از چندی حافظ قرآن شد و در ادبیّات مهارتی یافت و از نشر پرهیزگاری و پاکی اخلاقی نیز مقام بلندی کسب کرد. خواجه او را آزاد کرد، ولی از وی خواست عضویّت بنب شیبان را بپذیرد، امّا او نپذیرفت، با این همه، او و خاندانش به «کوفی شیبانی» شهرت یافتند. برخی گفته اند که اعین ایرانی بوده و با علی بن ابی طالب (علیه السلام) دیدار کرده و بر دست او مسلمان گشته و پس از آن از یاران وی شده است،
امین عاملی، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج ۲، ص ۱۰۱، بیرون، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق.
۱. ↑ امین عاملی، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج ۲، ص ۱۰۱، بیرون، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل اعین»، ج۱، ص۳۶۹.
...

💡 کتاب الاسرار یا رازهای صنعت کیمیا کتابی از محمدبن زکریای رازی با ترجمهٔ حسنعلی شیبانی است که در سال ۱۳۴۹ منتشر و برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد.

💡 او تفسیر قرآن را یکجا با عالم دینی دیگر بنام فیضی تکمیل نمود و با وی بعضی آثاری را پیرامون مسایل دینی و کاوش‌های تاریخی محاصره شهر مشهد توسط عبدالله خان شیبانی تألیف کرد.

💡 از دوره قاجار، خاندانهایی مانند: بروجردی‌ها و طباطبایی‌ها، شیبانی، غفاری، ضرابی بیشتر به فعالیت اقتصادی گرایش نشان دادند.

💡 جمشید شیبانی در طول سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ در لس آنجلس زندگی می‌کرد و در این شهر ضمن دایر کردن یک استودیوی صدابرداری، انجمن موسیقی ایران را پایه‌گذاری کرد و برای خوانندگان معروفی چون ویگن ترانه ساخت. از معروف‌ترین ترانه‌های این دوران از زندگی هنری جمشید شیبانی، «اصفهان» و «خودم میام می‌برمت» با صدای معین هستند.

💡 امیرلشکر حبیب‌الله شیبانی (۱۲۶۳ کاشان - ۱۳۲۸ برلین) از فرماندهان نظامی ایران در دوران قاجار و پهلوی بود.