اسماء توقیفی

[ویکی فقه] توقیفی، اَسْماء، از اصطلاحات علم کلام که به بررسی معیار نام گذاری باری تعالی اختصاص دارد.
متکلمان اهل حدیث، بیشتر اشاعره، معتزلۀ بغداد، و برخی از متکلمان امامیه، بر این اعتقاد بودند که برای نام گذاری باری تعالی نباید از اسماء و وصفهای منصوص در کتاب، سنت و اجماع ــ نزد امامیه، احادیث ائمه (ع) ــ تجاوز کرد و این را توقیف اسماء الٰهی می نامیدند. در مقابل معتزلۀ بصره، ابوبکر باقلانی و گروهی از متکلمان امامی قائل به توقیف اسماء الٰهی نبودند. توقیف اسماء دربارۀ اسماء علَم، مانند « الله » مطرح نیست، بلکه محل نزاع، تسمیۀ باری تعالی به اسمائی است که از صفات و افعال خداوند مأخوذ شده اند و به همین معنی صفات الٰهی را نیز دربر می گیرد.
اقسام اسماء و صفات الٰهی
اسماء و صفات الٰهی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: اسماء و صفاتی که از سوی شارع در اطلاق آن ها اذن صادر شده، یا از اطلاق آن ها بر باری تعالی منع شده باشد؛ و دیگر، اسماء و صفاتی که دربارۀ اطلاق آن ها از سوی شارع نه اذنی صادر شده، و نه منعی آمده است. دربارۀ دستۀ اول بحثی نیست و تنها دستۀ دوم هستند که موضوع بحث توقیف اسماء قرار می گیرند.
نخستین قائل به توقیف
به نظر می رسد که اشعری، به نقل از ابن فورک، نخستین کسی باشد که بر توقیفی بودن اسماء خداوند تأکید کرده است؛ هرچند پیش از او اهل حدیث، به ویژه احمد بن حنبل، گفته بودند که ما خداوند را تنها با آنچه خود را نامیده می نامیم.
← دلایل
...

💡 در دوران خاتمی طعم گیلاس عباس کیارستمی نخل طلای جشنواره فیلم کن را گرفت و دیگر آثاری مانند بچه‌های آسمان، سگ‌کشی، مارمولک، آژانس شیشه‌ای، زمانی برای مستی اسب‌ها، لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند، کاغذ بی‌خط، دایره، من، ترانه ۱۵ سال دارم، لیلا، بوی کافور، عطر یاس، عروس آتش، میهمان مامان، قرمز، درخت گلابی، واکنش پنجم، بید مجنون، نفس عمیق، اعتراض، گاوخونی، کافه ترانزیت، روسری‌آبی، دلبران، باد ما را خواهد برد، بانوی اردیبهشت، شب یلدا، متولد ماه مهر، زیر پوست شهر، زیر نور ماه، چهارشنبه‌سوری و دوئل نیز در این دوره ساخته شد و فیلم‌های توقیفی مانند حاجی واشینگتن، نون و گلدون و آدم‌برفی اکران گشت. با روی کار آمدن خاتمی در مجموع فضای جدید و بازتری در بخش سینما ایجاد می‌شود.

💡 در کارنامه سیروس گرجستانی یک فیلم کمدی توقیفی به نام «منشی مخصوص من» نیز دیده می‌شود.