دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] کلمات رفع کننده ابهام ماقبل را ادات تبیین گویند.
حروف «من» و «الی» را از ادوات تبیین شمرده اند.جلال الدین سیوطی می گوید: «من» از حروف جر است و در معانی متعددی از جمله « تبیین » به کار می رود. حرف «من» به معنای «تبیین» غالبا پس از «ما» و «مهما» قرار می گیرد؛ مانند: (... ما ننسخ من آیة او ننسها...) و (وقالوا مهما تاتنا به من آیة لتسحرنا...). گاهی نیز «من» بدون تقدم «ما» و «مهما» به معنای تبیین می آید؛ مانند: (... فاجتنبوا الرجس من الاوثان...) و (... اساور من ذهب...). همچنین سیوطی می گوید: یکی از معانی حرف «الی» تبیین است؛ مانند: (... رب السجن احب الی مما یدعوننی الیه..). زرکشی یکی از معانی «لام» جاره را تبیین می داند؛ مانند: (... وقالت هیت لک...)؛ یعنی «اقبل و تعال اقول لک».
