اختر افکندن

اختر افکندن. [ اَ ت َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) فال گرفتن. تفأل:
به ایرانیان گفت کامشب به می
یکی اختری افکنم نیک پی.فردوسی.و رجوع به اختر... شود.

( مصدر ) فال گرفتن تفائ ل.

💡 توان به دوزخت افکندن و به خلد چمیدن گرم حسد بگذارد که باز با که قرینی

💡 همتت در ترک اسباب اینقدر عاجز چراست می شود افکندن بارت مگر برداشتن

💡 عجب که خصم تو را در نخواهد افکندن چنین که خنجر تو تیز می کند بازار

💡 ازین دشمن در افکندن چه حاصل چو عمری با عدوی نفس ماندیم

💡 آنی که به گاه حمله افکندن بر شخص تو جبرئیل پوشد پر

💡 چیست اخلاص دل از خود کندن کار خود را به خدا افکندن