احمد بن اخی ناطور افلاکی عارفی

[ویکی فقه] اَفْلاکی، شمس الدین احمد عارفی (۷۶۱ق /۱۳۶۰م )، از شاگردان و مریدان شیخ جلال الدین عارف نواده جلال الدین محمد مولوی و مؤلف کتاب مناقب العارفین می باشد.
این کتاب با اینکه از جهت اشتمال بر احوال مشایخ سلسله مولویه و خاندان جلال الدین مولوی دارای اهمیت و فواید بسیار است، اما از زندگانی مؤلف اطلاعات چندانی به دست نمی دهد.
پدر عارفی
اینکه ثاقب دده نام پدر او را اخی ناطور نوشته است، درست نمی نماید، زیرا اخی ناطوری که افلاکی در مناقب العارفین از او یاد کرده، و ظاهراً مستند ثاقب دده بوده، نمی تواند پدر او باشد، زیرا که وی در زمان حیات جلال الدین مولوی بیش از ۱۰۰ سال داشته است.
شهرت عارفی
افلاکی به سبب دلبستگی بسیار به شیخ خود، عارف چلبی، به عارفی معروف شد.
وفات پدر عارفی
...

💡 ای آن که به قدر برتر از افلاکی میپنداری کانچه تویی از خاکی

💡 ده زان گهر تا کی ای ساقی افلاکی تا جسم من خاکی عقل و دل و جان گردد

💡 قد او رسته ز باغ دل افلاکی من من چو خلدم قدا و طوبی بستان منست

💡 پشت پا بر گردن افلاکیان زد آن صنم تا دو... را بگردن از زمین برداشتم

💡 مانند مشک اشک ملک هم به خاک ریخت وز خاک شد به چهره ی افلاکیان غبار

💡 باغ و گنج خاکی، مشعلهٔ افلاکی از طوافت کیوان یافته بالایی