لغت نامه دهخدا
احساء بنی وهب. [ اَ ءِ ب َ وَ هََ ] ( اِخ ) در پنج میلی مَرْتَمی بین قرعا و واقصة سر راه حاج است و در آن برکه ای و نه چاه کوچک و بزرگ است. ( معجم البلدان ).
احساء بنی وهب. [ اَ ءِ ب َ وَ هََ ] ( اِخ ) در پنج میلی مَرْتَمی بین قرعا و واقصة سر راه حاج است و در آن برکه ای و نه چاه کوچک و بزرگ است. ( معجم البلدان ).
💡 در طی این هجومهای گسترده سرانجام در سال ۱۰۸۰ (قمری) نیروهای عثمانی بر اثر شکستهای سختی که از یکی از آن شیوخ به نام براک بن غریر آل حمید خوردند مجبور به عقبنشینی از احساء گشته و بدین ترتیب این سرزمین تحت تصرف شیوخ آل حمید و قبیلهٔ بنی خالد در میآید.
💡 امیرنشین نجد و احساء که در نخستین دوره از سومین دولت سعودی بود. این حکومت از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۲۱ میلادی دوام داشت. این امیرنشین یک حکومت تحت فرمان دودمان سعود بود.
💡 در سال ۱۷۵۲، کویت پس از پیمانی میان شیخ کویت و امیر احساء که بر پایه آن احساء حکومت مستقل صباح اول بن جابر بر کویت را به رسمیت شناخت، مستقل شد و در ازای آن کویت میبایست از همبستگی یا پشتیبانی دشمنان احساء خودداری کند و هرگز در امور داخلی آن امارت دخالت نکند.
💡 بحرین شکل دوگانه عربی بحر (دریا) است، بنابراین بحرین در اصل به معنای دو دریا است. با این وجود، این اسم بهعنوان یک اسم خاص مؤنث بهصورت واژه درآمده است و از قواعد دستوری برای نام دوگانه پیروی نمیکند. بحرین تا اواخر قرون وسطی به منطقهای از عربستان شرقی موسوم به سرزمین بحرین گفته میشد که شامل جنوب عراق، کویت، احساء، قطیف و بحرین میشد. این منطقه از بصره در عراق تا تنگهٔ هرمز در عمان امتداد داشت.