اتش افرازه

لغت نامه دهخدا

( آتش افرازه ) آتش افرازه. [ ت َ اَ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) قسمی از آتشبازی. تیر هوایی. فشفشه.

فرهنگ فارسی

( آتش افرازه ) قسمی از آتش بازی تیر هوایی فشفشه

جمله سازی با اتش افرازه

💡 واژهٔ مراغه، از حدود قرن دوم هجری[۸] رایج شده است. به گفته مورخان، این شهر با نام‌هایی همچون افراه‌رود (احمد بلاذری)، افرازه‌روح (معجم‌البلدان)، افراه رود (احمد بن یعقوبی)، افرازه‌رود (یاقوت حموی)، افرازه رود (بارتولد)، امداده رود، مراوا یا ماراوا (کسروی) و ماراغا (ویلسون، سیاح انگلیسی) شناخته می‌شده است.[۱]