ابوداوود شبل بن عباد مکی

💡 ابوداوود قاضى گويد: در يك چنان موقعيّتى من براى خود آرزوى مرگ كردم و پس ازگذشت دو سه روز، نزد معتصم رفتم و گفتم: يا اميرالمؤ منين ! من بر خود لازم مى دانمكه مطالبى را به عنوان نصيحت به شما بگويم، هر چند كه به وسيله اين گفتار، خودرا داخل آتش جهنّم قرار مى دهم.

💡 آنگاه گنجى گفته كه: ترمذى اين حديث را ذكر كرده و ذكر ننموده كه اسم پدر او، اسمپدر من است و ذكر كرده آن را ابوداوود در معظم روايات حفّاظ و ثاقت از ناقلان اخبار كه:(اسم او اسم من است.) و بس.

💡 همچنين از ابوداوود از ابن مسعود روايت مى كند كه: ((تدور رحى الاسلام لخمس و ثلاثينسنة او ستّ و ثلاثين او سبع و ثلاثين، فان هلكوافسبيل من هلك، و ان يقم لهم دينهم يقم لهم سبعين عامّاً)).

💡 اينكه آن حضرت و سه زن ديگر، بهترين زنان جهان هستند (خير نساء الجنّه ) نيز درالاستيعاب، شرح حال خديجه از ابوداوود به سلسله سند از انس بن مالك و نيز ازعبدالوارث بن سفيان در شرح حال زهرا و خديجه آمده است.

💡 مـؤ لف: ايـن روايـت را الدر المـنـثـور از مسلم از ابوداوود، و از ابن ماجه و ديگران از ابىهـريـره از رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـليـه و آله وسـلّم )نقل كرده است.