ابوحسان زیادی
لغت نامه دهخدا
ابوحسان زیادی. [ اَ ح َس ْ سا ن ِ ] ( اِخ ) حسن بن عثمان قاضی. فقیه و ادیب و از علمای انساب. او بزمان مأمون خلیفه عباسی قاضی قسمت شرقی بغداد بود. و چون بخلق قرآن معتقد نبود چندی بطرسوس نفی شد و سپس او را بازگردانیدند و او در هشتادوهفت سالگی در 243 هَ. ق. فرمان یافت. او راست: کتاب الاَّباء والاُمهات. کتاب معانی عروة ابن الزبیر. کتاب القاب الشعراء. کتاب طبقات الشعراء. ( از ابن الندیم و جز او ).
فرهنگ فارسی
فقیه و ادیب و از علمای انساب
جمله سازی با ابوحسان زیادی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شخصى بنام ابوحسان عجلى گويد: از دختر راشد (رشيد)، هجرى راجع به جريانپدرش پرسيدم گفت: از پدرم شنيدم كه اميرالمؤمنين عليه السلام به او فرمود: اىراشد چگونه است صبر تو آنگاه كه حرامزاده بنى اميه تو را بخواند و دستها و پاها وزبان تو را قطع كند؟
💡 10-در كتاب البيان و التبيين حاجظ كه خطبه 27 نهج البلاغه را ذكر كرده به جاىحسان بن حسان، ابوحسان بن حسان بكرى آمده است.
💡 را بر (بهرسير) و روستاهاى آن، ابوحسان بكرى را بر (استان عالى ) و سعد بنمسعود را بر (استان زوابى ) گماشت و ربعى بن كاءس را بر (سجستان ) و خليد رابر (خراسان ) ولايت بخشيد. (263)
💡 2- يورش سفيان بن عوف غامدى به انبار، درفصل مربوط به ابوحسان بن حسان بكرى.(10)