لغت نامه دهخدا
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( ع اِ مرکب ) گرسنگی. ( منتهی الارب ). سغب. ( المزهر ). || طشت. ( السامی فی الاسامی ) ( المرصع ). || پیری. هرم. ( المزهر ). سِن. کبر. ( تاج العروس ).
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) جدّ خالدبن یزید. صحابی است.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) ابن برعش. سلطان یمن از بنی حمیر. او پس از پدر خویش برعش مالک تخت و تاج شد و مدت پنجاه سال پادشاهی راند و بعضی گفته اند او در اواخر دولت خود بجانب شمال لشکر کشید و تا ظلمات برفت و براه درگذشت و امرا و ارکان دولت وی بیمن بازگشتند و پسر او موسوم به اقرن را بپادشاهی برداشتند. رجوع به حبیب السیر چ طهران ج 1 ص 92 شود.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) ابن ثعلبةبن ابی مالک القرظی المدنی. محدث است. او از عمربن عبدالعزیز و پسر او و از او ابواسحاق روایت کند.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) ابن شمربن افریقس. رجوع به ابومالک بن برعش... شود.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) ابن صهیبان کاهلی. محدث است و اعمش از او روایت کند.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) احمدبن صندید العراقی. رجوع به احمد... شود.
ابومالک.[ اَ ل ِ ] ( اِخ ) اخطل.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) اشجعی. صحابی است و از رسول صلوات اﷲ علیه روایت کرده است.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) اشجعی یا اشعری. عمروبن حارث بن هانی. صحابی است.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) الاشعری. عبید یا عمرو یا کعب.صحابی است. رجوع به الکنی للدولابی ص 52 س 11 شود.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) الاشعری یا الاشجعی عمروبن حارث بن هانی. صحابی است.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) اعرابی. عجلی. محدث است.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ )امان بن الصمصامةبن الطرماح. رجوع به امان... شود.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) بشربن حسن. محدث است. او از ابن عوف و از او هارون بن عبداﷲ الجمّال روایت کند.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) بشربن غالب بن بشربن غالب. محدث است و حدیثی منکر از زهری روایت کند. ( الکنی للدولابی ج 2 ص 103 س 7 ).
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) بشربن مالک بن یسار. محدث است. و از علی بن مسلم طوسی روایت کند.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) تمیمی. سعیربن الخمس. او از حبیب بن ابی ثابت و از او ابن عیینه روایت کند.
ابومالک. [ اَ ل ِ ] ( اِخ ) ثعلبة. محدث است. او از لیث بن ابی سلیم و از او فریابی روایت کند.
