ابو توبه

ابوتوبه. [ اَ ؟ ] ( اِخ ) یکی از روات قرائت کسائی، و در پاره ای حروف با وی مخالف است. ( ابن الندیم ).

یکی از روات قرائت کسائی

💡 ز ذکر توبه خموشم، که این سخن دایم چو حرف لال، مرا در دهن شکسته شود

💡 لذا موسى (عليه السلام ) نخست شروع كرد به تقديس خداى تعالى و منزه دانستن او از آنخيالى كه وى درباره اش نموده و سپس، از اقدام به آن تقاضا، توبه نمود و اظهاراميدوارى كرد كه خدا توبه اش را بپذيرد.

💡 چون زلفِ تو در گردن مظلوم نزاری صد توبه بود کز سرِ زلفِ تو شکسته ست

💡 روم به میکده، عرفی، که بشکنم توبه مباد محتسب از دل بیرون کند کینم

💡 ب ) تسبيح واستغفار: فسبّح بحمد ربك واستغفره انه كان توّابا(766)پروردگار را تسبيح وحمد كن واز او آمرزش بخواه كه او بسيار توبه پذير است.

💡 در آيه بعد دنباله تقاضاى موسى (عليه السلام ) از پروردگار وتكميل مساله توبه كه در آيات قبل به آن اشاره شد چنين آمده است، موسى مى گويد: