ابن یونش

ابن یونش. [ اِ ن ُ ن ُ ] ( اِخ ) علی بن قاسم بن یونش اشبیلی اندلسی نحوی، متوطن به دمشق. او راست: شرح کتاب الجمل. وفات او به سال 605 هَ. ق. بوده است.

💡 بحثهای ما تاکنون مربوط به انرژی اولین یونش بوده‌است. انرژی دومین یونش هر عنصر انرژی لازم برای جدا کردن یک الکترون از یون +1 آن عنصر است.

💡 از آنجا که انرژی چهارمین یونش و بالاتر، به غایت زیاد است، یون‌های بالاتر از +3 به ندرت در شرایط عادی وجود دارند. همانگونه که انتظار می‌رود برای هر عنصر انرژی یونش از اولین تا چهارمین زیاد می‌شود.

💡 اصول کار اغلب دستگاه‌های آشکارساز مشابه است. تابش وارد آشکارساز می‌شود، با اتم‌های ماده آشکارساز برهمکنش می‌کند (اثر تابش بر ماده) و ذره ورودی بخشی از انرژی خود را صرف جداسازی الکترون‌های کم انرژی ماده آشکارساز از مدارهای اتمی خود می‌کند. این الکترون‌ها و یونش ایجاد شده جمع‌آوری می‌شود و توسط یک مدار الکترونیکی برای تحلیل به صورت یک تپ ولتاژ یا جریان در می‌آید.

💡 جرقه رعدوبرق، تابش ملایم شفق قطبی، گاز هادی داخل یک لامپ فلورسنت، چراغ نئون و یونش مختصری که در گازهای خروجی موشک دیده می‌شود.

💡 این فرایند همچنین می‌تواند برای تشخیص تابش یونیزه کننده با استفاده از اثر برافزایی گاز فرایند بهمنی استفاده شود. این سازکار یونش لامپ گایگر-مولر و تا حد محدودی از شمارنده تناسبی است و همچنین در اتاقک‌های جرقه و سایر اتاقک‌های سیمی استفاده می‌شود.

💡 به علت کوچک بودن اندازه اتم و زیاد بودن بار مؤثر هسته، عنصرهای واسطه نسبت به عنصرهای اصلی، الکترونگاتیوی و انرژی یونش عنصرهای واسطه نسبت به اتم‌های اصلی همدوره خود بیشتر است.