ابن طبرزد

ابن طبرزد. [ اِ ن ُ طَب َ زَ ] ( اِخ ) موفق الدین ابوحفص عمربن ابی بکر، محمدبن معمربن احمدبن یحیی. محدث بغدادی. مولد او به 516هَ.ق. و از آنکه او در محله دارالقز از محلات کرخ ساکن بوده به دارقزی معروف شده و سفری به شام رفته و باز به بغداد آمده و در 607 بدان جا درگذشته است.

محدث بغدادی

💡 به خوزستان درآمد خواجه سرمست طبرزد می‌ربود و قند می‌خست

💡 با افشای این اختلاس، موجی از فشار و تهدید، متوجه طبرزدی و یارانش در روزنامهٔ پیام دانشجو شد.

💡 همایون را به شاپور گزین داد طبرزد خورد و پاداش انگبین داد

💡 گفتم: از نزدت رفتم ماءيوس بودم امام از حالت پرسيد و من شرح احوالت گفتم،فرمود خوب مى شود، برگرد، خواهى ديد كه شكر طبرزد مى خورد.

💡 ز خاک و آبی انواع رستنی آرد یکی به طعم طبرزد یکی به طبع افیون

💡 میوه بر میوه سیب و سنجد و نار چون طبرخون ولی طبرزد وار