ابن بروی

ابن بروی. [ اِ ن ُ ب َ رَ ] ( اِخ ) ابومنصور محمدبن محمدبن محمدبن سعدبن عبداﷲ ( 517-567 هَ.ق. ). فقیه شافعی. اصلاً از مردم خراسان. مولد او طوس. در اواخر عمر به بغداد رفته است و علم فقه را در نیشابور یا هرات نزد محمدبن یحیی نیشابوری آموخته، چندی در مدرسه بهائیه بغداد نزدیک نظامیه تدریس میکرد و در جامعالقصر حلقه مناظره ای داشت که علما و اعیان علم بدانجا گرد می آمدند. و روز پنجشنبه 16 رمضان در بغداد درگذشت و خلیفه مستضی خود بنماز او حاضر شد. کتاب موسوم به المقترح فی المصطلح در علم خلاف از اوست. ( ابن خلکان ).

فقیه شافعی اصلا از مردم خراسان

💡 باز خون دلم از چشم روانست بروی تا بروی تو دگر چشم که باز است امشب

💡 برای من این رنج بروی رسید مر این بار در یاری من کشید

💡 عقود ملک نیابد مگر برای تو نظم سعود چرخ نگیرد مگر بروی تو فال

💡 سعادت یابد و اقبال و توبه که چون بروی رسد از یار روضه

💡 تنظیمهایی بروی موقعیت آن‌ها انجام گیرد تا بتوان از انحراف مسیر ماهواره جلوگیری کرد

💡 چشم نگشود بروی گل از آن روی کمال که نظر بر گل خود روی تو خوش می آید