ابن ابی جامع محیی الدین عبداللطیف بن علی

[ویکی فقه] آلِ ابی جامع، خاندانی از عالمان دینی شیعه در عراق و لبنان و ایران در سده ۱۰ و ۱۱ق/۱۶ و ۱۷م است. یکی از شخصیت های این خاندان، محیی الدین عبداللطیف بن علی، فقیه، محقق، محدّث و از عالمان به نام امامی می باشد.
عبداللطیف بن علی، محیی الدین، فقیه، محقق، محدّث و از عالمان به نام امامی می باشد. تاریخ تولد و مرگ او روشن نیست، وی در هویزه می زیسته و پس از مرگ پدر به خَلَف آباد هجرت کرده است.
اساتید و شاگردان
او نزد شیخ بهائی (د ۱۰۳۱ق/۱۶۲۲م)
محمدمحسن آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ج۵، ص۳۷.
او دارای آثاری بدین قرار است: ۱. جامع الاخبار فی ایضاح الاستبصار؛
محمدمحسن آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ج۱۳، ص۸۵.
...

💡 تحصیلات خودرا در مکتب خانه شیخ عبداللطیف ومشایخ دیگر بنی عباسی در بستک فرا گرفت و در علوم عربی و فارسی ومعقول ومنقول آشنائی پیدا کرده، شعر هم می‌سروده، به مطالعه علاقه فراوان داشت شخصی مدبر وسیاست‌مدار ومردم دار بوده‌است.

💡 شیخ عبداللطیف بحرانی مشهور به بهجت العلما، از بزرگترین عارفان و دانشمندان عصر معاصر در کازرون دیده به جهان گشود.

💡 از دیگر مشکلات این تشکل عدم همراهی اقوام پشتون و سیاستمداران برجستۀ مخالف مانن دحاجی ظاهر قدیر و... می‌باشد. در کنار نبود پشتون‌ها در جبهۀ ملی برخی دیگر از احزاب و مسئولین آن مانند عبداللطیف پدرام نمایندۀ مجلس و رئیس حزب کنگرۀ ملی افغانستان نیز خود را از جبهۀ ملی کنار کشیده‌اند.