لغت نامه دهخدا
گرز گاوچهر. [ گ ُ زِ چ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گرزی که هیأت آن بشکل گاو باشد:
شود شیران میدان را ز گرزگاوچهر او
سواد چشم در کله چو سنگ سرمه در هاون.سیف اسفرنگ ( از جهانگیری ).
گرز گاوچهر. [ گ ُ زِ چ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گرزی که هیأت آن بشکل گاو باشد:
شود شیران میدان را ز گرزگاوچهر او
سواد چشم در کله چو سنگ سرمه در هاون.سیف اسفرنگ ( از جهانگیری ).
💡 مر مرا یاری کند رخشنده مهر تا کنم گیتی به گرز گاوچهر