زعزع

مترادف‌ها

غوغا، هیاهو، توفان

لغت نامه دهخدا

زعزع. [ زَ زَ ] ( ع ص ) سیر زعزع؛ سیرشتاب که اندر آن جنبش بسیار باشد. و ریح زعزع؛ باد سخت جنباننده. ( یادداشت، بخط مرحوم دهخدا ). ریح زعزاع. ( منتهی الارب ).

جمله سازی با زعزع

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 شهریارا خبر باد قران می دادند که همه روی زمین زعزع و صر صر گیرد

💡 صدای زعزع باد در میان درختان انبوه جنگل، حس ترس و اضطراب عجیبی را در دل مسافران تنها و بی‌دفاع ایجاد می‌کرد.

💡 در میان زعزع و آشوب‌های سیاسی که در منطقه در جریان بود، مردم سعی داشتند با هر وسیله‌ای که داشتند امنیت خود را حفظ کنند.

💡 شاعر با توصیف زعزع اقیانوس و برخورد امواج بلند با صخره‌ها، شکوه و عظمت بی‌کران طبیعت را به زیبایی به تصویر کشیده است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران