زعزع
مترادفها
غوغا، هیاهو، توفان
لغت نامه دهخدا
زعزع. [ زَ زَ ] ( ع ص ) سیر زعزع؛ سیرشتاب که اندر آن جنبش بسیار باشد. و ریح زعزع؛ باد سخت جنباننده. ( یادداشت، بخط مرحوم دهخدا ). ریح زعزاع. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با زعزع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شهریارا خبر باد قران می دادند که همه روی زمین زعزع و صر صر گیرد
💡 صدای زعزع باد در میان درختان انبوه جنگل، حس ترس و اضطراب عجیبی را در دل مسافران تنها و بیدفاع ایجاد میکرد.
💡 در میان زعزع و آشوبهای سیاسی که در منطقه در جریان بود، مردم سعی داشتند با هر وسیلهای که داشتند امنیت خود را حفظ کنند.
💡 شاعر با توصیف زعزع اقیانوس و برخورد امواج بلند با صخرهها، شکوه و عظمت بیکران طبیعت را به زیبایی به تصویر کشیده است.