گاهبد

💡 (براى لحظات دشوارى كه از آرامگاه خود ذليل و برهنه برانگيخته مى شوم، گريهمى كنم لحظاتى كه بار سنگين خويش را بر دوش مى كشم و گاه به اين سو و گاهبدان سو مى نگرم. آنگاه كه بندگان خدا در انديشه و كارى جز انديشه و نجات منهستند، روزى كه در آن چهره هايى درخشان و خندان و شادمانند و چهره هايى غبارآلود و درسياهى و ذلّت فرورفته اند.)(613)

💡 جمعى ديگر از دانشمندان اهل سنت و علماى بزرگ شيعه در كتابهاى متعددى اين ماجرا را گاهبدون ذكر آيه فوق، و گاه با ذكر آيه نقل كرده اند.