لغت نامه دهخدا
کوربولون. [ کُرْ لُن ْ ] ( اِخ ) سردار رومی که در خدمت «کلود» و «نرون » بود. او پارتها را شکست داد و در سال 67 م. خودکشی کرد. ( از لاروس ).
کوربولون. [ کُرْ لُن ْ ] ( اِخ ) سردار رومی که در خدمت «کلود» و «نرون » بود. او پارتها را شکست داد و در سال 67 م. خودکشی کرد. ( از لاروس ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تیرداد پادشاه ارمنستان و کوربولون سرفرمانده کل سپاه رومی، که دو حریف بزرگ این جنگ طولانی بودند در «راندی» باهم ملاقات کردند و توانستند برمبنای شرایط زیر با هم به توافق برسند:
💡 ارتش ارمنستان موفق شد شکستی جدی بر معاون سردار رومی کوربولون به نام «پاکتیوس» [Pactius Orphitus] وارد آورد. پاکتیوس به رئیس خود کوربولون گزارش داده بود که ارمنیها نمیتوانند خودشان را خوب نگاه دارند و همین فرصت خوبی است برای اینکه یک حمله غافلگیرانه به آنان بشود؛ و بر خلاف نظرات کوربولون درصدد برآمد که نقشه خود را اجرا کند. این بود که دست به حمله زد و به عقب رانده شد، و نیروهای کمکی هم که کوربولون به یاری او فرستاده بود دچار شکست شدند.