کاربرد قاعده وزر در فقه

[ویکی فقه] وزر در اصطلاح فقهی بمعنای لغوی آن بکار رفته،؛ و عبارتست از شخصی بودن مسئولیتهای هر فرد در جامعه؛ بنابراین در جبران خسارت هم، هر شخص مسئول جبران خسارت های خود است، شخصی بودن کیفر به این معناست که کیفر باید فقط در مورد مجرم به مورد اجرا درآید و کسی را نباید به جرم دیگری مجازات کرد و کیفر داد.
هر جا در فقه به این قاعده استناد شده، دقیقا به متن آیه وزر تمسک نموده اند. در اینجا به نمونه هایی از موارد کاربردی در فقه اشاره می شود:
← بیع فضولی
۱. ↑ الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، الجوهری، ابو نصر، ج۲، ص۸۴۵.
قواعد فقه، برگرفته از مقاله «کاربرد قاعده وزر در فقه»، ج۴، ص۱۶۴.
...

💡 شهر برمن در دو سمت رودخانهٔ وزر در حدود ۷۰ کیلومتری دهانه آن به دریای شمال واقع است.

💡 ذخیره کن از سیم وزر در شباب که گردد به پیری تو را فتح باب

💡 (وزيـر) از مـاده وزر در اصـل به معنى بار سنگين است، و از آنجا كه وزيران بسيارىاز بارهاى سنگين را در كشوردارى بر دوش دارند اين نام بر آنها گذارده شده است. و نيزكلمه وزير به معاون و ياور اطلاق مى شود.