کادح

کادح. [ دِ ] ( ع ص ) کارکننده و کوشش کننده. ( منتهی الارب ): یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحاً فملاقیه. ( قرآن 6/4 ).

کار کننده و کوشش کننده

[ویکی الکتاب] معنی کَادِحٌ: تلاشگری که به نفس نفس افتاده(کدح به معنای تلاش کردن، و خسته شدن است. پس در این کلمه معنی سیر است و بعضی گفتهاند: کدح تلاش نفس است در انجام کاری تا اینکه آثار تلاش در نفس نمایان گردد )
ریشه کلمه:
کدح (۲ بار)
. راغب کدح را سعی توأم با رنج گفته است در نهج البلاغه خطبه 127 فرموده: «وَ رُبَّ کادِحٍ خاسِرٌ» ای بسا رنجبر که زیانکار است منظور کسی است که فقط برای دنیا تلاش می‏کند. ضمیر «مُلاقیةِ» راجع است به «رَبِّکَ» گفته‏اند تعدی با «اِلی» می‏فهماند که معنای سیر به کدح تضمین شده یعنی ای انسان تو توأم با تلاش و رنج به سوی پروردگارت روانی و او را ملاقات خواهی کرد پس از آن آمده «فَاَمَّا مَنْ اُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمینِهِ...» پس انسان اعم از نیکوکار و بدکار با یک زندگی پر تلاش و رنج به سوی خدایش روان است و عاقبت به راحتی یا عذاب خواهد رسید. این کلمه دوبار بیشتر در قرآن نیامده است.

💡 چاپ دوم این کتاب در سال ۱۳۹۰ توسط انجمن کادح منتشر گردید.

💡 انجمن پژوهشی ـ مذهبی کادح بایگانی‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine

💡 پس از گذشت ۴ سال از چاپ جلد اول کتاب زبور اشک (سالار زینب)، در سال ۱۳۹۲، جلد دوم کتاب زبور اشک با عنوان [[ساقی در قطع رقعی و در ۱۲۲ صفحه در تابستان سال ۱۳۹۲ شمسی توسط انجمن پژوهشی ـ مذهبی کادح، [۶] بایگانی‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine منتشر گردید.

💡 این لوح فشره برای اولین بار توسط انجمن پژوهشی ـ مذهبی کادح، [۱] انتشار یافت.نسخه دوم این نرم‌افزار با اصلاحات کیفی در تابستان ۱۳۹۱ منتشر شد.