چسپانده

چسپانده. [ چ َ دَ / دِ ] ( ن مف ) دو و یا چند چیز بهم ملصق کرده. ( ناظم الاطباء ). دوسانده. دو چیز بهم چسبیده. دو یا چند چیز بوسیله چسپ یا غیر آن بهم ملصق شده. || ( اِ ) دو کاغذ با هم ملتصق که بکار مشق آید و در هندوستان آنرا «وصلی » خوانند، و آن من حیث الترکیب ترجمه وصلی است. ( آنندراج ). کاغذ دولائی بهم چسبیده که در روی آن مشق خطکنند. ( ناظم الاطباء ). در قدیم قسمی از کاغذ بوده که دو کاغذ بهم چسپیده بود. ( فرهنگ نظام ):
با رقیب آن مه سریشم اختلاط افتاده است
شست وشوی نیک خواهم داد آن چسپانده را.اشرف ( از آنندراج ).چو برکار گشتم بدوکان او
باندازه خط فرمان او
ندیدم بجز اشک افشانده ای
ندیدم بجز غیر چسپانده ای.
میرزاطاهر وحید ( در تعریف صحاف، از آنندراج ).
رسا شد [ کذا ] مشق یکتایی مرااز جلوه غیرش
به مکتب خانه وحدت دوئی چسپانده من شد.رایج ( از آنندراج ).بهار آمد که جوشد زآتش گل باز خون من
گل رعنا بود چسپانده ٔمشق جنون من.واعظ ( از آنندراج ).

دو و یا چند چیز به هم ملصق کرده. دو چیز بهم چسپیده.

💡 ما اگر بخواهيم روح هجرت و جهاد را در همه جبهه ها، اعم از مادى و معنوى به دست مىآوريم مى بينيم هجرت يعنى جدا شدن، خود را جدا كردن از آنچه به انسان چسپيده ياانسان خود را به آن چسپانده است، و جهاد يعنى درگيرى، چه جهاد با دشمن و چه جهاد بانفس.

💡 هجرت و جهاد دو چيزى هستند كه اگر نباشند، براى انسان جز زبونى و اسارت چيزىباقى نمى ماند. يعنى انسان آن وقت به معنى حقيقى انسان است كه زبون آنچه به واحاطه پيدا كرده و به او چسپيده است يا خودش را به آن چسپانده، نباشد و الا اگر انسان، زبون محيط مادى و يا زبون محيط معنوى اى باشد كه در آن زيست مى كند، انسان آزادبه معنى واقعى نيست، انسانى اسير و زبون و بيچاره است.