«پیرزاده» واژهای فارسی است که در معنای اصلی خود به «فرزند پیر، شیخ یا مرشد» اشاره دارد و بیشتر در بافتهای عرفانی، مذهبی و سنتی به کار میرود. در فرهنگهای دینی و تصوف، «پیر» به معنای راهنما، مرشد و صاحب سلوک است و «پیرزاده» به فرزند چنین شخصیتی گفته میشود که معمولاً جایگاهی محترم و مورد توجه دارد.
این واژه علاوه بر معنای لغوی، بهعنوان لقب نیز استفاده شده و نشاندهنده وابستگی خانوادگی یا معنوی فرد به یک شیخ یا شخصیت مذهبی شناختهشده است. «پیرزاده» همچنین بهصورت نام خانوادگی در ایران رواج دارد و اغلب بیانگر ریشه خانوادگی یا پیشینه مذهبی و عرفانی خاندان است.
افزون بر این معانی، «پیرزاده» نام یک روستا در ایران است که در دهستان گرده واقع شده و جمعیتی حدود ۳۸ نفر دارد. کاربرد همزمان این واژه بهعنوان اسم، لقب، نام خانوادگی و نام مکان، نشاندهنده گستردگی معنایی و فرهنگی آن در زبان فارسی است.
