پندهای امام صادق به ره جویان صادق

[ویکی نور] پندهای امام صادق(ع) به ره جویان صادق. «پندهای امام صادق(ع) به ره جویان صادق» اثر فارسی آیت الله محمد تقی مصباح یزدی، با تحقیق و نگارش محمد مهدی نادری قمی، شرح و توضیح مبسوط حدیثی گران بهایی از امام صادق(ع)، خطاب به عبدالله بن جندب است که در آن، به بسیاری از مباحث و موضوعات اخلاقی اشاره شده است.
کتاب، که بخشی از مباحث مطرح شده در درس های اخلاق در جمع طلاب حوزه علمیه قم طی سال های 1376 تا 1378ش ایراد شده است.
کتاب با مقدمه ناشر در اشاره به لزوم یافتن راهبر و راهنما برای رهروان راه حقیقت آغاز و مطالب در قالب بیست وهشت درس، ارائه گردیده است.
کتاب، جز مجموعه مشکات بوده که بازتولید نگاشته ها و آثاری است که در گذشته، در قالب های متفاوتی منتشر شده اند.
هر یک از مطالب این کتاب، گنجی گران قدر و توشه ای تمام ناشدنی است و امام صادق(ع) در این حدیث، مطالبی بسیار مفید و ارزنده را بیان فرموده اند که قطعاً برای کسانی که در مسیر خودسازی و سیر و سلوک و تقرب الی الله گام برمی دارند، می تواند بسیار راه گشا باشد.

💡 7. سومين انشعاب در زمان امام صادق عليه السلام رخ داد، زيرا عده اىاسماعيل فرزند ارشد او را به عنوان امام هفتم پذيرفتند و اسماعيليه ناميده شدند.

💡 در كتاب (معيشت ) از امام صادق (ع ) روايت شده است كه فرمود: پارسايى، آن نيست كهمال دنيا تباه سازند، و حلال، بر خويشتن حرام دارند. بلكه زهد در دنيا آنست كه به آنچه كه در دست دارى بيش از آن چه نزد خداوندست تكيه نكنى.

💡 و در حديثى از امام صادق عليه السلام مى خوانيم كه در تفسير اين آيه با دست مباركشاشاره كرده و فرمود:منظور اين است كه دستها را اينگونه در آغاز بلند كنى به طور كهكف آنها رو به قبله باشد. (499)

💡 و از شيبانى روايت كرده كه گفت امام باقر و امام صادق (عليهما السلام ) در تفسير جمله:(و لاجناح عليكم فيما تراضيتم به من بعد الفريضة )، فرموده اند: تراضى به ايناست كه مرد اجرت زن را زياد كند و زن مدت عقد را.

💡 در كلام الله از هر طرف صدا شنيده مى شود، و تنعم و لذتحاصل از آن به مراتب گواراتر از لذت اكل و شرب است. در روايتى از امام صادق -عليه السلام - درباره ى آيه ى (اياك نعبد) (238)؛ (تنها تو را مى پرستيم.) آمده استكه فرمود:

💡 547- سليمان ابى خالد از شاگردان برجسته امام صادق بود و او از رزمندگان ومجاهدين همراه زيد (عليه السلام ) بود يوسف بن عمر، به جرم طرفدارى وى، انگشتانشرا شخصا قطع كرد، او به اذن امام به نهضت زيد پيوست.