پسند کردن

پسند کردن. [ پ َ س َک َ دَ ] ( مص مرکب ) پسندیدن. قبول کردن:
ازو هرچه یابی به دل کن پسند
گر ایدون که جان را نخواهی گزند.فردوسی.مکن دلت را بیشتر زین نژند
تو داد جهان آفرین کن پسند.فردوسی.بر این کار باشم ترا یارمند
ز دیوان کنم هرچه باید پسند.فردوسی.بدین بخششت کرد باید پسند
مکن جانت نسپاس و دل را نژند.فردوسی.نکردی پسند ایچکس را بهوش
همی داشتی راز این روز گوش.
اسدی ( گرشاسب نامه نسخه کتابخانه مؤلف ص 17 ).
|| گزیدن. || اکتفا.
- پسند کردن بر؛ ترجیح دادن:
که یارد آنجا رفتن مگر کسی که کند
پسند بر گه شاهنشهی چه ارژنگ.فرخی.

( مصدر ) ۲- یا پسند کردن بر. ترجیح دادن.

💡 پیش ما کردن تحصیل دوا، نامردی‌ست چو شدی عاشق اگر درد پسندی مردی

💡 بخش وسیعی از خاک‌های منطقه ابرکوه ازنوع بیابانی و کویری است که از رسوبات ریز و تکاملی اندک برخوردارند. پوشش گیاهی این خاک‌ها، ضعیف یا بدون پوشش هستند. خاک‌های کویری شور به دلیل بافت سنگینی که دارند دارای قابلیلت نگهداری آب می‌باشند و این خود موجبات اقبال و خوش شانسی برای این‌گونه مناطق محسوب می‌شود. خاک‌های مجاور کویر سولونچاک نام دارد که شوری آن‌ها بالاتر از ۱۶ میلی موز است. این‌گونه خاک‌ها چون دارای لایه‌هایی از نمک هستند، هرگونه عملیات کشاورزی بر روی آن‌ها مشکل است ولی در عوض امکان ایجاد پوشش از گیاهان شوری پسند، بسیار زیاد می‌باشد زیرا از یک طرف دارای رطوبت زیاد و از طرف دیگر بعلت سست بودن خاک‌ها، عملیات احیاء و اصلاح مراتع کویری با هزینه کم امکان‌پذیر است ولی میزان گچ خاک‌های شور کویری ابرکوه زیاد بوده و این امر عملیات اصلاح و شیرین کردن خاک‌ها را میسر می‌سازد. جنس خاک محدوده اراضی اسفندآباد را می‌توان به انواع زیر تقسیم‌بندی کرد.