لغت نامه دهخدا
وقت ناشناس. [ وَ ش ِ ] ( نف مرکب ) وقت ناشناسنده. کسی که مقام و موقع را تشخیص ندهد. مقابل وقت شناس.
وقت ناشناس. [ وَ ش ِ ] ( نف مرکب ) وقت ناشناسنده. کسی که مقام و موقع را تشخیص ندهد. مقابل وقت شناس.
(صفت ) کسی که مقام و موقع را تشخیص ندهد مقابل وقت شناس.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عمران شاهين (كه تا آن وقت ناشناس بود) خود را معرفى نمود و گفت: (من عمران شاهين) هستم.