واخجلتا

واخجلتا. [ خ َ / خ ِ ل َ ] ( ع صوت مرکب ) ( از: «وا» ندبه + منادای مندوب ) شرمسارم. از اصوات تحسر و اندوه:
هر بامداد خورشید از رشک خاک پایت
واخجلتاسرایان سر ز آسمان برآرد.خاقانی.

💡 واخجلتا از وی چون حکایت باز کردی بسیار بگریستی.

💡 من چه گفتم ای که روی من سیاه واحیا آه ای خدا واخجلتا

💡 واخجلتا ز معصیت (صامت) ای خدا رسوا مکن مرا که قدیم‌العطا تویی