لغت نامه دهخدا
هشت منظر. [ هََ م َ ظَ ] ( اِخ ) به معنی هشت مرعی است که هشت بهشت باشد. ( برهان ):
یک دو شد از سه حرفش، چاراصل و پنج شعبه
شش وز و هفت خسرو، نُه قصر و هشت منظر.خاقانی.|| هشت فلک را نیز گویند که فلک البروج و فلک زحل و فلک مشتری و فلک مریخ و فلک آفتاب و فلک زهره و فلک عطارد و فلک قمر باشد. ( برهان ).