لغت نامه دهخدا
نورافزا. [ اَ ] ( نف مرکب ) روشنی بخش. نورفزا. نورفزای. نورافزای:
از تیغ نورافزای تو وز رخش صورآوای تو
بر گرز طورآسای تو نور تجلی ریخته.خاقانی.
نورافزا. [ اَ ] ( نف مرکب ) روشنی بخش. نورفزا. نورفزای. نورافزای:
از تیغ نورافزای تو وز رخش صورآوای تو
بر گرز طورآسای تو نور تجلی ریخته.خاقانی.
روشنی بخش ٠ نور فزا ٠ نور فزای ٠ نور افزای
رجوع شود به:تکثیرکننده فوتونی
💡 آن یکی آفتاب نورافزای وآن دگر رهنمای دین خدای