نداولها

[ویکی الکتاب] معنی نُدَاوِلُهَا: آن را دست به دست می گردانیم (از مداولة به معنای دست به دست دادن چیزی است )
معنی ﭐلْیَوْمَ: امروز- اکنون - در این زمان (یوم به معنای مقدار قابل ملاحظه از زمان است، که حادثهای از حوادث را در بر گرفته باشد، و به همین جهت کوتاهی و بلندی این زمان بر حسب اختلاف حوادث مختلف میشود، هر چند که استعمالش در مدت زمان بین طلوع و غروب خورشید شایع شده...
معنی یَوْمِ: روز - مقداری از زمان که حادثه ی قابل ملاحظه ای در آن رخ داده است - دوران (یوم به معنای مقدار قابل ملاحظه از زمان است، که حادثهای از حوادث را در بر گرفته باشد، و به همین جهت کوتاهی و بلندی این زمان بر حسب اختلاف حوادث مختلف میشود، هر چند که استعمال...
معنی یَوْمِکُم: روزتان(یوم به معنای مقدار قابل ملاحظه از زمان است، که حادثهای را در بر گرفته باشد، و به همین جهت کوتاهی و بلندی این زمان بر حسب اختلاف حوادث مختلف میشود، هر چند که استعمالش در مدت زمان بین طلوع و غروب خورشید شایع شده است ولی چه بسا که در ملک و سلط...
معنی یَوْمِهِمُ: روزشان(یوم به معنای مقدار قابل ملاحظه از زمان است، که حادثهای را در بر گرفته باشد، و به همین جهت کوتاهی و بلندی این زمان بر حسب اختلاف حوادث مختلف میشود، هر چند که استعمالش در مدت زمان بین طلوع و غروب خورشید شایع شده است ولی چه بسا که در ملک و سلط...
معنی یَوْمَیْنِ: دو روز(یوم به معنای مقدار قابل ملاحظه از زمان است، که حادثهای را در بر گرفته باشد، و به همین جهت کوتاهی و بلندی این زمان بر حسب اختلاف حوادث مختلف میشود، هر چند که استعمالش در مدت زمان بین طلوع و غروب خورشید شایع شده است ولی چه بسا که در ملک و سلط...
ریشه کلمه:
دول (۲ بار)ها (۱۳۹۹ بار)
گردیدن. در اقرب آمده «دال الایّام دولة: دارت» یعنی ایّام گردش کرد یعنی آن ایّام را میان مردم می‏گردانیم گاهی به قومی و گاهی به قوم دیگری می‏دهیم. طبرسی در ذیل آیه اوّل می‏گوید: دولة به ضمّ دال و فتح آن دو لغت است و گفته شده به ضمّ دال در مال و به فتح آن در جنگ استعمال می‏شود. راغب به عکس گفته است و نیز گفته گویند دولة به فتح دال همان شی‏ء است که میان مردم می‏گردد و به ضمّ دال مصدر است. طبرسی و زمخشری دولة را در آیه اسم گرفته‏اند یعنی فی‏ء را این طور تقسیم می‏کنیم تا آن مالی نباشد که میان توانگران شما دست بدست شود و به فقراء و نیازمندان چیزی نرسد بیضاوی نیز اسم گرفته و ایضاً زمخشری و بیضاوی احتمال داده‏اند که مصدر باشد. از این مادّه فقط دو کلمه فوق در قرآن آمده است.

💡 حكومت خداوند دائمى و هميشگى است، ولى حكومت هاى غيرالهى چند صباحى بيش نيست. (تلك الايام نداولها بين الناس )(213) آرى، اين نوع حكومت حقيقى و دائمى تنها در انحصار خداوند است. (وللّه مُلكُ السموات والارض )

💡 89- اشاره است به آيه ((تلك الايام نداولها بين الناس...))(آل عمران / 140) ((ما دولت روزگار را، هر چند گاه، به دست كسانى مى دهيم تامقام اهل ايمان به امتحان معلوم گردد.))

💡 آن وقت معنا چنين مى شود: ما اين حقيقت را بدين جهت بيان كرديم كه چنين و چنان شود و نيزآنان كه علم روزيشان شد بدانند كه روش مزبور حق و از ناحيه پروردگارت بوده...عينا نظير عطف به محذوفى كه در آيه (و تلك الايام نداولها بين الناس و ليعلم اللّهالذين آمنوا) به كار رفته و اين عطف به محذوف در قرآن بسيار است.

💡 و خداى تعالى همه اين معانى يعنى معناى عذاب طائفهاول و دوم و سوم را در يك آيه جمع كرده و مى فرمايد: (و تلك الايام نداولها بين الناسو ليعلم الله الذين آمنوا و يتخذ منكم شهداء و الله لا يحب الظالمين، و ليمحص الله الذينآمنوا و يمحق الكافرين ).

💡 و تلك الايام نداولها بين الناس و ليعلم الله الذين آمنوا و يتخذ منكم شهداء... وليمحص الله الذين آمنوا (393)