نان بهشتی

لغت نامه دهخدا

نان بهشتی. [ن ِ ب ِ هَِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قسمی شیرینی است که از آرد نرم گندم و روغن و شکر و تخم مرغ سازند.

فرهنگ فارسی

قسمی شیرینی است که از آرد نرم گندم و روغن و شکر و تخم مرغ سازند.

جمله سازی با نان بهشتی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بعد از خروج از مصر، موسی اسرائیلیان را به سمت بیابان هدایت کرد تا با یهوه ملاقات کنند. آنان راه کوه سینا در پیش گرفتند تا آنجا با او عهد ببندند. بنی‌اسرائیل در راه با چندین بلا و سختی مواجه شدند. در ماره، آب قابل نوشیدن نبود و موسی آن را تبدیل به آب شیرین کرد. در ادامه راه آنان با کمبود غذا مواجه شدند و دوباره به موسی شکایت بردند. نتیجتاً، یهوه نوعی نان بهشتی بر ایشان باراند. بار دیگر دچار کمبود آب شدند که موسی سنگ را شکافت و از آن آب بیرون آمد. در رفیدیم، عمالیقیان به اسرائیلیان حمله کردند. یوشع به جنگ آنان رفت تا موسی فرصت لازم برای بالا رفتن از کوه را داشته باشد. در بالای کوه، هر گاه موسی عصا را بالا می‌گرفت اسرائیلیان و هر گاه دستش خسته می‌شد عمالیقیان پیروز می‌شدند. پس موسی را بر سنگی نشاندند و هارون و حور دست‌هایش را بالا گرفتند و اسرائیل پیروز شد. در ادامه یترون به دیدار بنی‌اسرائیل آمد. او که خود کاهن مدین بود، اعتراف کرد که یهوه از دیگر خدایان بزرگ‌تر است.

💡 در داستان‌های فولکلور، وجود نان بهشتی که هر کس از آن بخورد همیشه سیر و شادمان بماند، نمادی از سخاوت بی‌کران و عدالت در دنیای خیالی است.

💡 برخی از نویسندگان از عبارت نان بهشتی به عنوان استعاره‌ای برای استفاده از لذت‌های گذرا و فریبنده در زندگی دنیوی که انسان را از حقیقت دور می‌کند، بهره می‌برند.

💡 او با اشتیاقی وصف‌ناپذیر به دنبال آن نان بهشتی می‌گشت که قرار بود در انتهای این سفر پرماجرا و پر از خطرات نهفته باشد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران