لغت نامه دهخدا
نازوک. ( اِخ ) وی صاحب الشرطه بغداد بود و بعد از کشته شدن منصور حلاج مریدان وی را بکشت. ادوارد برون آرد: سه سال بعد [ از مصلوب شدن حسین منصور حلاج ] نازوک صاحب الشرطه سه تن از مریدانش را [ مریدان حلاج را ] موسوم به حیدره و الشعرانی و ابن منصور که حاضر نشدند از ایمان خود نسبت به حلاج برگردند سر برید و اجساد آنان را به صلیب کشید. ( تاریخ ادبی ایران ترجمه علی پاشا صالح ج 1 ص 636 ).