منربه

( منربة ) منربة. [ م َ رَ ب َ ] ( ع اِ ) بدی و سخن چینی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

💡 خواهى پرسيد، با اينكه قبلا حرام شده بوده ديگر چه حاجتى به آوردن اين جمله بود درجواب مى گوئيم خواست تا با آوردن اين جمله زمينه را براى جمله: (فمن جاءه موعظه منربه...) فراهم سازد اين آن نكاتى است كه از سياق و محتواى آيه به نظر مى رسد.

💡 (آيـا كـسـى كـه دليـل روشـنـى از سـوى پروردگارش دارد، همانند كسى است كه زشتىاعمالش در نظرش تزيين شده، و از هواى نفس پيروى مى كند)؟! (افمن كان على بينة منربه كمن زين له سوء عمله و اتبعوا اهوائهم ).