مقروضی

💡 کاظم پول‌هایی در بین اهل مدینه توزیع می‌کرد با اینکه خودش وضعیتِ بهتری از آن‌ها نداشت. از او فتوایی به این مضمون نقل شده‌است که شیعیانش می‌توانند به حکومت هارون ملحق شوند به شرطی که از طریق آن بتوانند به مردم خوبی کنند و می‌گفت: «کفارهٔ کار با حاکم، نشان دادنِ خوبی به مردم است.» نمونهٔ چنین افرادی حاکم ری بود که کاظم دربارهٔ کمک به فردِ مقروضی با او مکاتبه کرده بود. از ابن عِنَبه نقل شده‌است که نزدِ کاظم کیسه‌هایی از زر بود که به هر چشم‌دارنده به احسانش می‌بخشید، به‌گونه‌ای‌که کیسه‌هایِ زرِ او ضرب‌المثل شده بود. ابن خلکان از قولِ خطیب بغدادی نقل کرده‌است که «وقتی به وی اطلاع می‌دادند فردی درصدد اذیت اوست، کیسهٔ زری که حاوی هزار دینار بود برایش می‌فرستاد.» به‌نوشتهٔ رسول جعفریان، مورخ شیعه، زندان‌بانانِ کاظم متأثر از زُهد و عبادتِ کاظم، از نگهداریَش در شرایط سخت خودداری می‌کردند. بر مبنای نقلی از الفصوص المهمه، حاکمِ بصره با مشاهدهٔ احوال کاظم، از دستور هارون — مبنی بر قتل کاظم — سرپیچی کرد.

💡 پزشک پس از انجام آزمایش‌های دقیق و بررسی علائم بالینی، تشخیص داد که بیمار در وضعیت مقروضی قرار دارد و نیاز به درمان فوری دارد.

💡 در متون ادبی کلاسیک، اغلب از توصیف شخصیت‌های مقروضی برای نشان دادن ضعف جسمانی یا رنج‌های ناشی از بیماری‌های سخت و دشوار استفاده شده است.

💡 مراقبت‌های بهداشتی صحیح و تغذیه مناسب می‌تواند به کاهش شدت بیماری‌های مقروضی کمک کرده و روند بهبودی بیمار را در محیط بیمارستان تسریع بخشد.