لغت نامه دهخدا
مقانع. [م َ ن ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِقنَع و مِقنَعة. ( ناظم الاطباء ). ج ِ مقنعة. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به مقنع و مقنعة شود. || ج ِ مَقنَع، گواه عدل و بسنده که بس است ذات او یا شهادت او یا حکم او. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مَقنَع شود.
