مصمغ
لغت نامه دهخدا
مصمغ. [ م ُ ص َم ْ م َ ] ( ع ص ) حبر مصمغ؛ سیاهی با صمغ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مرکب صمغی. ( ناظم الاطباء ). سیاهی به صمغ آمیخته. صمغی. به صمغ آلوده. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
حبر مصمغ سیاهی با صمغ
جمله سازی با مصمغ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مسمغان دماوند یا مصمغان دنباوند نام حکومتی محلی بود که در ناحیهٔ دماوند و اطراف آن حکومت میکردند. بنیانگذار آن شخصی به نام مردانشاه دماوندی از خاندان کارن بود.
💡 در زمان طاهریان، پایتخت سلیمان بن عبدالله شهر ساری بود. داعی پس از آنکه مامطیر را تصرف کرد، به مصمغان دستور داد تا به ساری رود. مصمغان نیز روستای «پوطم نوروز آباد» شهرستان ساری را لشگرگاه خویش قرار داد. در این ایام، سلیمان بن عبدالله نیز لشکرش را به «اَسد جندان» سپرد. خود داعی نیز در «روستای توجی» سپاهیانش را آماده نبرد میکرد. پس از شروع نبرد، داعی به نصیحت پیرمردی به نام «شهریار بن اندیان»، از جنگ با سپاهیان جندان پرهیز نمود و به ظاهر گریخت و سپس از بیراهه، وارد شهر ساری شد و در شهر جنگی بین طرفین رخ داد که علویان در آن پیروز شده و شهر را فتح کردند. سلیمان نیز از ساری گریخت و به «روستای دودان» نزد سپاهیانش رفته؛ سپس به سوی ساری هجوم آوردند که در نبردی شهری، سپاهیان طاهری مجدداً شکست را متحمل شدند.
💡 در دوران باستان، از ماده قرمز رنگ مصمغ برای رنگآمیزی دیوار معابد و تزیین اشیاء گرانبها استفاده میشد که امروزه ارزشهای تاریخی زیادی دارد.
💡 استخراج ماده معدنی مصمغ از معادن خاص نیازمند رعایت پروتکلهای بسیار سختگیرانه زیستمحیطی است زیرا این ماده میتواند برای سلامت انسان بسیار سمی باشد.
💡 رنگدانههای مشتق شده از مصمغ در نقاشیهای کلاسیک اروپایی به دلیل درخشش و پایداری رنگ بسیار مورد توجه هنرمندان قرار میگرفت و استفاده میشد.