لغت نامه دهخدا
مشک خوشه. [ م ُ / م ِ خو ش َ / ش ِ ] ( اِمرکب ) نوعی انگور. ( فرهنگ فارسی معین ):
گر اصل مشک را حکما خون نهاده اند
پس چون ز مشک خوشه همی خون شود روان.عثمان مختاری ( دیوان چ همایی ص 452 ).
مشک خوشه
فرهنگ فارسی
( اسم ) نوعی انگور: اگر اصل مشک را حکما خون نهادهاند پس چو ز مشک خوشه همی خون شود روان. ( عثمان مختاری )
جمله سازی با مشک خوشه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هزاران خوشهٔ مشکین به مویش چو خوشه سرکشیده گِرد رویش
