لغت نامه دهخدا
مرول. [ م ِرْ وَ ] ( ع ص، اِ ) مرد بسیارلعاب. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مردی که لعاب دهان وی بسیار باشد. ( ناظم الاطباء ). || پاره ای از رسن سست که قابل استفاده نباشد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || نرم خو و موافق و ملایم. || اسب بسیارنجابت و نجیب. ( از اقرب الموارد ).
