لغت نامه دهخدا
ماهلو. ( اِ ) نام دوایی است که آن را به عربی حمامه گویند. گرم و خشک است در دویم و سیم وخواص آن بسیار است. بهترین آن زرد به سرخی مایل است و برگ آن سبز و کوچک است و گل آن زرد و خرد. ( برهان ) ( آنندراج ). گیاهی معطر در هند. حماما و آن درختی است مشبک از شاخه های سرخ یاقوتی مانند خوشه و با صلابت و گلش ریزه مثل خیری سرخ و برگش شبیه به برگ فاشرا و تند و خوشبو و تخمش بسیار لذاع. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به تحفه حکیم مؤمن و تذکره داود ضریر انطاکی شود.
