عقاید اسلام در قران کریم

[ویکی نور] عقاید اسلام در قرآن کریم. عقاید اسلام در قرآن کریم نوشته علامه سید مرتضی عسکری در سه جلد که دو جلد اول آن توسط آقای محمد جواد کرمی و جلد سوم توسط آقای عطا محمد سردار نیا به زبان فارسی ترجمه شده است. موضوع این کتاب، خدای خالق پرورشگر قانونگذار و اسمای حسنای او، و درباره چگونگی خلقت و ارتباط آن با خالق از بدو پیدایش تا روز قیامت بر طبق بیان قرآن، و سیره مبلغان الهی که شامل انبیاء علیهم السلام میشود بر حسب ترتیب زمانی و بررسی اخبار ایشان در قرآن کریم و عهدین تورات و انجیل و دیگر مصادر اسلامی می باشد.
علامه عسکری برای رسیدن به چند هدف، به تألیف این کتاب اقدام نموده است، چنانچه خودش می گوید:
اصول و مبانی بحثها- در این کتاب- چنین است:
1- روش بررسی اصول عقاید اسلامی- در این کتاب- برگرفته از آیات روشن قرآن کریم است. خدای متعال قرآن را به زبان عربی فرستاده، و فرموده: "إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ" ما آن را قرآنی به زبان عربی فرستادیم باشد که شما اندیشه کنید.
چون مقصود خداوند از «زبان عربی روشن»، زبان عصر نزول قرآن است، به خاطر فاصله زمانی عصر ما از عصر نزول، از کاربرد زبان عرب عصر نزول، در مواردی از تفسیر آیات، به کتابهای لغت عرب مراجعه شده است.

💡 او در این برنامه‌ها منتقدین عقاید اسلامی را مورد انتقاد شدیدی قرار می‌دهد و اغلب زبان طنز و نقد را چاشنی سخنانش می‌کند که عدّه‌ای وی را به همین سبب محکوم کرده اند.

💡 در عین حال رهبران آن از جمله نخشب کوشیدند تا عقاید اسلامی خود را در درون آن حفظ کنند. پس از پیوستن اعضای نهضت خداپرستان به حزب ایران حسین راضی به عضویت در شورای مرکزی حزب ایران انتخاب گردید.

💡 او همچنین قول دیگری را مطرح میکند که این بخش از آیه را نوعی مدح برای خداوند تفسیر میکند؛ زیرا او خالق موجودات و نور و وجود همه اشیاء از اوست. بر طبق دانشنامه عقاید اسلامی خداوند، نور آسمان‌ها و زمین است روشن کننده آنها و فرمان دهنده آنها و راهنمای آنهاست.

💡 چون ایشان در قارهٔ هند زندگی می‌کنند، و در قارهٔ هند ادیان مختلف وجود دارد، بنابراین عقایدی از هندوها و بوداییها را گرفته با عقاید اسلامی درهم آمیخته‌اند.

💡 به گفتهٔ صادق رضازاده شفق، داراشکوه در ترجمهٔ فارسی اوپانیشاد برای شرح متون اصلی توضیحاتی از خود یا حتی اخبار و عقاید اسلامی به آن افزوده‌است که «تشخیص اصل از ضمایم را بسیار مشکل می‌سازد.»