لغت نامه دهخدا
ردادی. [ رَدْ دا ] ( حامص ) عمل رداد. جبر و رد عظام. به جای بازبردن اندامهاکه از جای خویش بیرون آید. جا انداختن. شکسته بندی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به رَدّاد و شکسته بندی شود.
ردادی. [ رَدْ دا ] ( ص نسبی ) از انتسابهای اجدادی است. ( از انساب سمعانی ).