دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حکم امنیت در ماههای حرام (قرآن). جنگ و سلب امنیت از جامعه در ماههای حرام جائز نیست، اما دفاع در برابر جنگ افروزی دشمن را مجاز است.
قرآن کریم جنگ و سلب امنیت از جامعه، در ماههای حرام را جائز نمیداند: «الشهر الحرام بالشهر الحرام والحرمـت قصاص...؛ ماه حرام، در برابر ماه حرام ! (اگر دشمنان، احترام آن را شکستند، و در آن با شما جنگیدند، شما نیز حق دارید مقابله به مثل کنید)...» «یسـلونک عن الشهر الحرام قتال فیه قل قتال فیه کبیر وصد عن سبیل الله وکفر به والمسجد الحرام واخراج اهله منه اکبر عند الله...؛ از تو، درباره جنگ کردن در ماه حرام، سؤال می کنند، بگو: جنگ در آن، (گناهی) بزرگ است، ولی جلوگیری از راه خدا (و گرایش مردم به آیین حق) و کفر ورزیدن نسبت به او و هتک احترام مسجد الحرام، و اخراج ساکنان آن، نزد خداوند مهمتر از آن است...»
حرمت شعائر الهی
«یـایها الذین ءامنوا لاتحلوا شعـئر الله ولاالشهر الحرام...؛ ای کسانی که ایمان آورده اید شعایر الهی (و مراسم حج را محترم بشمرید و مخالفت با آنها) را حلال ندانید و نه ماه حرام را...»
ماه حرام در قرآن
«ان عدة الشهور عند الله اثنا عشر شهرا فی کتـب الله یوم خلق السمـوت والارض منها اربعة حرم ذلک الدین القیم فلاتظلموا فیهن انفسکم...؛ تعداد ماهها نزد خداوند در کتاب (آفرینش) الهی از آن روز که آسمانها و زمین را آفریده دوازده ماه است که از آن چهار ماه، ماه حرام است (و جنگ در آن ممنوع می باشد) این آئین ثابت و پابرجا (ی الهی) است، بنابر این در این ماهها به خود ستم مکنید (و از هر گونه خونریزی بپرهیزید)...»
