توسل و رابطه ان با توحید

[ویکی نور] توسل و رابطه آن با توحید. توسل و رابطه آن با توحید، توسط حسین رجبی به رشته تحریر درآمده است.
یکی از جملات قرآنی، «و ابتغوا إلیه الوسیلة» است که در رابطه با توسل می باشد. توسل؛ یعنی واسطه قرار دادن چیزی برای رسیدن به هدف مشخصی که انسان برای دستیابی آن تلاش می کند.
به اجماع علمای شیعه، توسل، مشروع و جایز می باشد با این شرط که معیار صحیح توحید عملی شود و موجودی در عرض خدا و مستقل در اثر قرار داده نشود؛ نویسنده در صدد اثبات شرک نبودن توسل از نگاه علمای شیعه و اهل سنت، با استفاده از روایات و تاریخ می باشد.
این کتاب، شامل مطالبی مانند: «توسل چیست و رابطه آن با توحید چگونه است»، «واسطه ها در عالم تکوین و تشریع»، «توسل از نگاه علما و دانشمندان شیعه و اهل سنت»، «نظر علمای دیوبند هند»، «گفتار برخی دیگر از علمای اهل سنت»، «توسل به دعای پیامبر در حیات برزخی»، «دلیل بر جواز و مشروعیت توسل»، «منع از توسل از بدعت های امویان» و «پرسش هایی از منکران توسل» می باشد.
در توسل، فرقی بین حیات و ممات وجود ندارد؛ یعنی همان طورکه می توان به پیامبر در حال حضور وی توسل جست، در حالی هم که از دنیا رفته است می توان به او توسل جست. مؤلف با ذکر دلایل و مصادیقی این مسئله را مبرهن نموده اند. یکی از آن مصادیق، توسل بلال به پیامبر بعد از وفاتش است؛ چنان که بیهقی و ابن ابی شیبه نقل می کنند: در زمان خلافت خلیفه دوم، قحطی شدیدی بر مردم روی آورد. بلال بن حرث، از اصحاب رسول خدا، کنار قبر پیامبر(ص) آمد و عرض کرد: ای رسول خدا برای امتت باران طلب کن؛ زیرا آنان نزدیک است که هلاک شوند. رسول خدا در عالم رؤیا به او فرمود: زود است که آنان سیراب شوند. در این حدیث بلال به دعای پیامبر متوسل شده است.
مؤلف با بیان اینکه منع توسل از زمان امویان صورت گرفته، به این روایت اشاره کرده است:

💡 به طور كلى، اكثريت مردم روى زمين اعم از مسلمان و مسيحى و سايراهل كتاب اجمالا به موضوع توسل و كمكهاى غيبى عقيده دارند و فكر نمى كنم حتى غيراهل كتاب هم كه كمى روحشان پاك باشد نسبت به ايناصل مهم كه خداوند جز فطرت آدميان قرار داده است بى تفاوت باشند.

💡 و (وسيله ) به طورى كه تفسيرش كرده اند به معناىتوسل و تقرب است و چه بسا در معناى آلت توسل و تقرباستعمال شود، و شايد معناى دوم با سياق مناسب تر باشد، چوندنبال كلمه (وسيله ) جمله (ايهم اقرب ) قرار گرفته كه با معناى دوم سازگارتراست.

💡 ايشان، توسل و ختمى براى حضرت ابوالفضل العباس عليه السلامنقل كرد كه انجام آن وقت معين و ساعت و روز مشخصى ندارد. طريقه ختم را اين طور بيانفرمودند: ابتدا 133 مرتبه صلوات بفرستند اللهمصل على محمد و آل محمد، نيز 133 مرتبه بگويد: ياعباس، ياعباس، و بعداز آن مجددا 133 مرتبه بگويد: اللهم صل على محمد وآل محمد. و اين عمل را هر روز انجام دهد تا حاجتش برآورده شود.

💡 هشتم: استمداد و استعانت و استكفا و استغاثت به آن جناب در هنگامشدايد واحوال و كيفيت توسل و يكى از رقاع استغاثه و اشاره به بعضىاز مقامات آن جناب در علمو قدرت الهيه و احاطه به رعايا و جهات تشبيه آنجناب در غيبت، به آفتاب زير سحابو ذكر يكى از توسلات معروفه ومجربه به آن حضرت.

💡 و مساءله توسل و دست به دامن شدن به بعضى از مقربين درگاه خدا به طورى كه از آيه(يا ايّها الّذين آمنوا اتّقوا اللّه و ابتغوا اليه الوسيلة ) برمى آيدعمل صحيحى است و غير از آن عملى است كه مشركين بت پرست مى كنند،