تفسیر ترجمه القران فی شرایط الایمان

«تفسیر ترجمة القرآن فی شرایط الایمان» اثری است از سیدمحمدتقی حسینی قزوینی معروف به تقوی، از فقها و مراجع تقلید دوره خود که در سال‌های ۱۲۶۵ تا ۱۳۳۳ قمری می‌زیسته است. این اثر در حقیقت یک تفسیر فارسی از قرآن کریم است که به صورت گزینشی بر روی حدود پانصد آیه از آیات قرآن نوشته شده و همه آیات قرآن را شامل نمی‌شود. مؤلف در این کتاب آیات را بر اساس انتخاب و نگاه علمی و فکری خود برگزیده و بر محور موضوع ایمان و شرایط تحقق آن در زندگی فردی و اجتماعی به تفسیر آن‌ها پرداخته است. بخش مهمی از محتوای این تفسیر به مسائل اجتماعی مسلمانان اختصاص دارد و به بررسی نحوه تعامل آنان با یکدیگر و همچنین چگونگی رفتار و معاشرت با غیرمسلمانان می‌پردازد. این ویژگی سبب شده است که اثر یادشده علاوه بر جنبه تفسیری، دارای بعد اخلاقی و اجتماعی نیز باشد و به نوعی راهنمای رفتار دینی در جامعه محسوب شود. نسخه اصلی این کتاب به خط خود مؤلف نوشته شده و از نظر تاریخی و علمی ارزش ویژه‌ای دارد. این نسخه در اختیار فرزند ارشد او، سیدجواد تقوی، نگهداری می‌شود و به عنوان یک اثر خطی مهم شناخته می‌شود. اهمیت این تفسیر در آن است که تلاش کرده آیات منتخب قرآن را با شرایط ایمان و زندگی اجتماعی مسلمانان پیوند دهد. همچنین این اثر نشان‌دهنده رویکرد کاربردی مؤلف در فهم قرآن و توجه به جنبه‌های عملی دین در جامعه است. بنابراین، این کتاب را می‌توان تفسیری گزینشی، اجتماعی و ایمانی از قرآن دانست که با هدف تبیین شرایط ایمان و رفتار مسلمانان در جامعه تدوین شده است.