تعبیر از ماضی به لفظ مستقبل

[ویکی فقه] ذکر صیغه مستقبل و اراده معنای ماضی؛ از مصادیق مجاز لغوی را تعبیر از ماضی به لفظ مستقبل گویند.
آوردن لفظ مستقبل و اراده ماضی، از موارد مجاز لغوی به شمار می آید؛ مانند:۱. (اتامرون الناس بالبر وتنسون انفسکم وانتم تتلون الکتاب افلا تعقلون). «تامرون» به معنای «امرتم» و «تنسون» به معنای «نسیتم» است.۲. (واتبعوا ما تتلوا الشیاطین علی ملک سلیمان...) که «تتلوا» یعنی «تلت».آوردن این گونه تعابیر، به معنای دوام و استمرار است.

💡 بو کزان سرچشمه‌ای کاین خواب خاست آید این تعبیر از آنجا نیز راست

💡 می‌توان گفت که کامل‌ترین و مؤثرترین تعبیر از عقل در مقام اندیشهٔ روشمند روش معروف دکارت بود.

💡 تعبیر از او به نفس ولایت نموده اند جز این این به نامهای دیگر خوانده اند، هم

💡 در این تعبیر از کارایی، کاراترین سرپرست کسی است که واحدش بتواند با کمترین هزینه مواد و دستمزد روزانه کار کند.

💡 بهار خلد تعبیر از هوای صاف او یابی بهشت عدن را از خاک پاکش ترجمان بینی

💡 از دهانت خواستم سرّی بیارم در میان هیچ را، تعبیر از آن سرّ دهان آورده‌ام