تعارض استصحاب با قاعده صحت

[ویکی فقه] بسیاری از موارد، شک هم می تواند مشمول اصل صحت باشد و هم اصل استصحاب؛ ولی مفاد اصل صحت با مدلول استصحاب مطابقت ندارد و نتیجه معکوس است. اینکه موارد کدامیک از دو اصل تقدم دارد محل اختلاف است.
استصحاب بر دو گونه است، حکمی و موضوعی. استصحاب حکمی آن است که اگر در مورد بقای حکمی که در سابق بر موردی مترتب بوده، در حالت لاحق تردید کنیم با استصحاب، همان حکم سابق را بر آن مورد جاری می سازیم. استصحاب موضوعی آن است که اگر موضوعی سابقا دارای حکمی بوده و حال نسبت به بقای آن مردد باشیم، با اجرای اصل استصحاب، آن را باقی می انگاریم و همان حکم را بر آن مترتب می سازیم.
← استصحاب حکمی وموضوعی در برابر اصل صحت
۱. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، رسائل، ص۴۲۱. ۲. ↑ منیة الطالب، ج۴، ص۲۵۰. ۳. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، رسائل، ص۴۲۱.۴. ↑ منیة الطالب، ج۴، ص۲۵۰.۵. ↑ مجمع الافکار، ج۴، ص۳۱۸.
قواعد فقه، ج۲، ص۲۰۶.
...

💡 عبارات با قاعده زبان منظم را درزبان صوری توضیح می‌دهد. قدرت بیان آن‌ها مانند گرامر منظم یکی است.

💡 و همانطور كه در باب عدالت در مقاله اوّل گفتيم، در سياست به ((قانون و حاكم وپول )) احتياج است پس اگر اين تدبير موافق با قاعده حكمت و وجوب باشد و منجر بهكمالى شود كه مردم بالقوه داراى آن كمال هستند آن سياست را ((سياست الهى )) مى نامندوگرنه آن را به نام همان انگيزه اى كه موجب آن سياست گشته است مى خوانند.

💡 گرامر مستقل از متن گسترش یافته آن است که در طرف راست ساختارش عبارت با قاعده بیش از گرامرهای پایان پذیر و پایان ناپذیرش می‌تواند باشد. گرامر مستقل از متن گسترش یافته دقیقاً گرامر مستقل از متن را توصیف می‌کند.

💡 جانب قبله گنبدخانه بزرگ با قاعده دوازده گز در دوازده گز بر فراز مرقدی که با چهار صفه احاطه

💡 با قاعده اویلر، دو زوج (۱٬۸), (۲۹٬۴۰) نیز پیدا شده‌اند اما هنوز هیچ زوج دیگری به وسیلهٔ این قاعده یافته نشده‌است.

💡 اگر (m,n) زوجی با قاعده باشد و i و j به ترتیب عوامل اول M و N باشند، آنگاه (m,n) زوجی از نوع (i,j) نامیده می‌شود. مثلاً اگر(m,n)=(۲۲۰٬۲۸۴)، بزرگترین مقسوم علیه مشترک آن‌ها ۴ است، پس M=۵۵ و N=۷۱ می‌باشند، پس (۲۲۰، ۲۸۴) زوجی با قاعده از نوع (۲، ۱)می‌باشد.