باد در مشت داشت

لغت نامه دهخدا

باد در مشت داشتن. [ دَرْ م ُ ت َ ] ( مص مرکب ) رنج و کوشش کسی هدر رفتن. رجوع به باد شود.

جمله سازی با باد در مشت داشت

💡 ز حسرت می‌بسایم دست بر دست که چیزی نیستم جز باد در دست

💡 دریغا کم جوانی بار بربست نماند از وی مرا جز باد در دست